બાળપણની દોસ્તની વિદાય…

 

 

 

 

 

 

સમાચાર તારા મળ્યા ત્યારથી, બહુ અજંપો થયો છે.
સતત તો નોતો સંપર્ક છતાં, બહુ બળાપો થયો છે.

હતું એક બંધન બચપણથી પાકું હ્રદયનું પરસ્પર,
નથી તું વિસરાતી કે વાતો યે તારી
, બહુ ઝુરાપો થયો છે.

અજંપો,બળાપો, ગમે તે કહું પણ હકીકત તો એ છે,
કદી નહીં મળાશે, વિચારી વિચારી,પસ્તાવો થયો છે.

 

 સપ્ટે.૨૭, ૨૦૧૯

 

Newspaper Published about 200th Bethak of GSS

Gujarat Darpan of New Jersey published the report of 200th Bethak

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Also many pictures of  GSS 200the Bethak in Akilanews paper:

ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા, હ્યુસ્ટને  ઠસ્સાથી ઉજવ્યો


‘બસ્સોમી બેઠકનો જલસો’-અહેવાલઃ દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ
 

વિદેશની ધરતી પર છેલ્લાં ૧૯ વર્ષથી નિયમિત રીતે ચાલતી હ્યુસ્ટનની ‘ ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા’એ ૨૫મી ઓગષ્ટના રોજ  ૨૦૦મી બેઠકની શાનદાર રીતે, જાનદાર ઉજવણી કરી.

   
ગુ.સા.સની હાલની  સમિતિ                                          તસ્વીર સૌજન્યઃ શ્રી જયંતભાઈ પટેલ
ખજાનચીઃ અવનીબહેન મહેતા,ઉપપ્રમુખઃ શૈલાબહેન મુન્શા,પ્રમુખઃ ફતેહ અલી ચતુર અને 
 સલાહકારઃ દેવિકાબહેન ધ્રુવ

( તસ્વીર સૌજન્યઃ શ્રી ભાર્ગવ વસાવડા)

             શ્રાવણના તહેવારોના ઓચ્છવની જેમ બપોરે ૧ થી ૫ના સમય દરમ્યાન સુગરલેન્ડના કોમ્યુનીટી સેન્ટરમાં સાહિત્ય સરિતાના સૌ સભ્યો, સુશોભિત ગુજરાતી પરિધાનમાં સુસજ્જ બની મહાલતાં હતા.

      
(તસ્વીર સૌજન્ય શ્રી નીતિન વ્યાસ  સતીશ પરીખ અને શ્રી જયન્ત પટેલ )

શ્રી  હસમુખભાઈ દોશીના સૌજન્યથી ગોઠવાયેલ ભોજન-વિધિ બાદ  બરાબર ૨.૩૦ વાગે સરસ્વતીની પ્રાર્થનાથી શુભ આરંભ થયો.

      

( તસ્વીર સૌજન્ય શ્રી સુરેશભાઈ ઝવેરી)

સંસ્થાના પ્રમુખ અને બેઠકના સૂત્રધાર શ્રી ફતેહ અલીભાઈએ, મહેમાન કવિ શ્રી સુરેશભાઈ ઝવેરીનું સ્વાગત કરી,  ગઝલિયતના કેફથી  શ્રોતાજનોને  ઉમળકાભેર આવકાર્યાં. ખીચોખીચ ભરાયેલા હોલમાં, ઘરના લગ્ન પ્રસંગ જેવો માહોલ વરતાતો હતો. પ્રોજેક્ટરના પડદા ઉપર ૨૦૦ ફોટાઓનો સ્લાઈડ શો ચાલી રહ્યો હતો.

                બેઠકનો વિષય ‘ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા’હતો અને સૌના ચહેરા પર ગર્વના પર્વ જેવી ગરિમા છલકાતી હતી. એક પછી એક ૯-૧૦ વક્તાઓ સંસ્થા વિશેની પોતાની અભિવ્યક્તિ રજૂ કરતા જતા હતા. 

પ્રવીણાબહેન કડકિયાએ સંસ્થાના સદગત  સર્જકોને તેમની કામગીરી સાથે યાદ કરી  શબ્દાંજલિ અર્પી.  દેવિકાબહેન ધ્રુવે, ૧૯ વર્ષની પ્રવૃત્તિઓને બિરદાવતા સંસ્થાની દરેક વ્યકિતઓને, તેમની જુદા જુદા ક્ષેત્રે  આપેલી સેવાઓને  મન મૂકીને વધાવી. શ્રી હેમંતભાઈ ગજરાવાલાએ સંસ્થાની સ્થાપના અંગે પોતાની વર્ષો જૂની સ્મૃતિને ઢંઢૉળી ભાવવિભોર રજૂઆત કરી. સંસ્થાના આદ્ય સ્થાપક શ્રી દીપકભાઈ ભટ્ટે સાહિત્ય સરિતાને  ‘પરબ ’સમી ગણાવી, પીનાર અને પીવડાવનાર બંનેની તરસ છીપાય છે એવી અર્થસભર વાત કરી.

બે વક્તાઓની વચ્ચે સૂત્રધાર પણ વિષયને ન્યાય આપતા,ભૂતપૂર્વ પ્રમુખ અને તેમની સમિતિને  યોગ્ય રીતે બિરદાવતા જતા હતા.

શ્રી વિજયભાઈ શાહે સંસ્થાની સ્થાપનાથી માંડીને આજ સુધી થયેલો ટેક્નીકલી વિકાસ અને તેને કારણે સર્જનની પ્રવૃત્તિમાં થયેલા વેગ અંગે સુંદર છણાવટ કરી. એટલું જ નહિ, ગુજરાતી કીબોર્ડના  સંસ્થાપક હ્યુસ્ટનસ્થિત વિશાલ મોનપરાને ‘સ્પેલચેકર’ની સુવિધા અંગે પ્રેરણા આપી, વિનંતી કરી અને આશા પણ સેવી.વડિલ  શ્રી ધીરુભાઈ  શાહે વિષયાનુસાર બે નાનકડાં કાવ્યો રજૂ કર્યા. કિરીટભાઇ મોદીએ પણ પ્રસંગોચિત સ્મૃતિ તાજી કરાવી.

 શ્રી નૂરુદ્દીન દરેડિયાએ વાતાવરણમાં રમૂજ રમતી મૂકી સૌને  ખડખડાટ હસાવ્યા.શ્રી મુકુંદભાઈ ગાંધીએ એકપાત્રીય અભિનય રજૂ કરી અનોખું દૄષ્ય સર્જ્યુ.

       બેઠકના   સપ્તરંગી મેઘધનુષને વધુ નિખારતા કુશળ સૂત્રધાર પણ મજેદાર શાયરીઓથી રંગ જમાવતા જતા હતા. રમૂજી રીતે  વિવિધ રંગના ફુવારા ઉડાડવાની તેમની અદાકારી શ્રોતાઓએ મનભરીને માણી.

 ત્યારપછી  ઉપપ્રમુખ શ્રીમતી શૈલાબહેને મહેમાન કવિ શ્રી સુરેશ ઝવેરીનો પરિચય આપ્યો અને ખજાનચી શ્રીમતી અવનીબહેન મહેતાએ પુષ્પગુચ્છથી સ્વાગત કર્યુ. “બેફિકર’ના તખલ્લુસથી લખતા કવિ શ્રી સુરેશભાઈ  ટૂંકી બહેરના એક પછી એક ચોટદાર શેર,મુક્તક અને ગઝલની રજૂઆત કરી શ્રોતાઓની દાદ પર દાદ મેળવતા ગયા.તેમના થોડા હળવા શેર આ રહ્યાઃ

  • “પ્રેમ કરે છે હા,ના,કરતા.
    રહેવા દેને એના કરતા!!

  • એણે કીધું એની હા છે.
    આ તો એનો પહેલો ઘા છે!

સાહિત્ય સરિતાને  માટે આ પ્રસંગને અનુરૂપ,  મમળાવવી ગમે તેવી પંક્તિઓ ભેટ આપી ગયા.

  • આવીને ખાસ્સો જોયો છે, બસ્સોનો ઠસ્સો જોયો છે.
    શબ્દે શબ્દે હોય સરિતા, એવો મેં જુસ્સો જોયો છે.

ત્યાર પછી  શ્રી કિરીટભાઈ મોદી અને ઈન્દીરાબહેને એક ગુજરાતી ગીત” આયો રે આયો રે સાહ્યબો શું શું લાયો રે..  પર  વેશભૂષા સાથે આકર્ષક આંગિક અભિનય નૃત્ય  કર્યું.  શ્રીમતી ચારુબહેન વ્યાસે  રવીન્દ્રનાથ ટાગોરના એક બંગાળી ગીત ’મમ ચિત્તે,નિત નૃત્યે તાતા થૈ થૈ. પર  સુંદર નૃત્ય રજૂ કર્યું.

     

તે પછી  શંખનાદ અને ઢોલ નગારા સાથે, ૧૦ પાત્રો દ્વારા એક નાટ્યાત્મક રજૂઆત કરવામાં આવી જેનું શિર્ષક હતું “જલસો નંબર બસ્સો.”  પ્રથમ બેઠકથી માંડીને ૨૦૦મી બેઠક દરમ્યાન,સંસ્થાની મુલાકાતે આવી ચૂકેલા ‘આદિલ મનસુરીથી અનિલ ચાવડા સુધીના મોટાં ભાગના સર્જકોને તેમની કવિતાઓની પંક્તિઓ/શેરને સંવાદોમાં  ટાંકી યાદ કર્યાં  હતા. તો સાથે સાથે ૧૯ વર્ષમાં કરેલી પ્રવૃત્તિઓ જેવી કે,કાવ્યોત્સવ,શબ્દસ્પર્ધા, નાટકો,શેરાક્ષરી,ઉજાણી,દશાબ્દિ મહોત્સવ વગેરેને  અને તેની સુખદ ઘટનાઓને નાટ્ય સ્વરૂપે વાગોળી. એટલું જ નહિ સરિતાનું વહેણ ચાલુ રાખવા માટેનો સંદેશ પણ પાઠવ્યો.. નાટકનો ઉદ્દેશ પ્રેરણાદાયી હતો. સૌનો અભિનય અને સંવાદોની અભિવ્યક્તિ પણ કાબિલેદાદ રહી.

ત્યારપછી  શ્રીમતી ભાવનાબહેન દેસાઇની આગેવાની હેઠળ ગરબા રાસની રમઝટ જામી. તેમની સાથે આવેલ મહેમાન મિત્રો અને શ્રી જ્યોતિભાઈ દેસાઇએ પણ યાદગાર સૂર પૂરાવ્યો. ભાવનાબહેન રચિત ગરબો”સૌને હૈયે આનંદ આનંદ રે,સાહિત્ય સરિતાની ખાસ બેઠક રે..આજની બસ્સોમી બેઠક રે…માં ઘૂંટાયેલો રણકાર, સૂરોની રમઝટ ,વાજીંત્રોની સૂરીલી ધૂન વચ્ચે -નવરાત્રિની જેમ સૌ  મસ્તીથી ગરબે ઘૂમી અને ઝુમી રહ્યા હતા.

    

અંતે સમયને ધ્યાનમાં લઈ , આભારવિધિ અને સમૂહ તસ્વીર બાદ, નિર્ધારિત સમયે,
ચિરસ્મરણીય  કાર્યક્રમની પૂર્ણાહુતિ થઈ. આમરીમઝીમ બરસતા સાવન’ જેવો આ
ઉત્સવ  શરુઆતથી
 માંડીને  છેક અંત સુધી સંપૂર્ણતયા આસ્વાદ્ય  બની રહ્યો.

આ પ્રસંગે મળેલા શુભ સંદેશાઓમાઃ
ભારતથી  કવિ શ્રી રઈશ  મનીઆર,અનિલ ચાવડા, કૃષ્ણ દવે, શ્રી જવાહર બક્ષી,
વાર્તાકાર શ્રી વલીભાઈ મુસા,  યુકે.થી  શ્રી અદમ ટંકારવી, શિકાગોથી શ્રી અશરફ  ડબાવાલા, મધુમતીબહેન મહેતા અને  ફલોરીડાથી ડો. દિનેશભાઈ શાહ ની આનંદપૂર્વક નોંધ લેતા,
ગુ.સા.સ.ના સૌ સભ્યો  અત્રે ગૌરવ, આનંદ અને આભારની લાગણી વ્યક્ત કરે છે.

સાહિત્યની રુચિને જગવતા,ખીલવતા અને પ્રતીતિ કરાવતા શાનદાર કાર્યક્રમના
દરેક ભાઈબહેનોને, આયોજકોને, ‘સાઉન્ડ સિસ્ટમ’ના  નવા યુવાન ગ્રુપના શ્રી ભાર્ગવ
વસાવડા, તેમના માતુશ્રી પદ્મજાબહેન વસાવડા અને બીજાં નવયુવાન ધાર્મિક નાણાવટીને અને હ્યુસ્ટનના સ્નેહાળ સહાયકોને 
 ખોબો ભરીને દરિયા જેટલાં અભિનંદન અને બસ્સો (!) શુભેચ્છાઓ….
 અસ્તુ.

દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ.
૮/૨૬/૨૦૧૯

રસ્તો….


જળ
-સ્થળ ને વાદળ પર પથરાયેલ છું.
શિખર, તળેટી ને ખીણ સુધી ફેલાયેલ છું.

ચરણ અને ચક્રોથી માંડી, સઢ, હલેસાં કે પાંખ થકી,
મૌન પણે છાતી પર રાખી, સ્થિતપ્રજ્ઞ સમ સ્થિર રહી
અવિરત સ્વયં દબાયેલ છું…હરદમ  સતત  કચડાયેલ છું…જળ-સ્થળ ને વાદળ પર પથરાયેલ છું.                                                

કોદાળીથી ખોદો કણ કણ, અનાજ બની લહેરાઉં છું.
ધગધગતો ડામર નાંખો મણ, ખડક  બની અંકાઉ છું.
તપુ, થીજુ કે ભીંજાઉ તો પણ, ઉફ ન કરવા ટેવાયેલ છું…જળ-સ્થળ ને વાદળ પર પથરાયેલ છું.

પુષ્પ,પાન કે પવનની રાહે, શ્વાસ-નામની સફર  વચાળે,
પશુ,પંખી,પ્રાણી પૃથ્વીની, ત્રિલોકની આ તમામ ધારે,
પંચમહાભૂતોને ભેટી પરમ  મહીં સમાયેલ છું.
સાચો એક  રસ્તો અરે, કેમ સૌથી સદા ભૂલાયેલ છું?…જળ-સ્થળ ને વાદળ પર પથરાયેલ છું.…

ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા,હ્યુસ્ટન…૨૦૦૧થી ૨૦૧૯ સુધીની સફર…

 

ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા,હ્યુસ્ટન…૨૦૦૧થી ૨૦૧૯ સુધીની સફર…

સાહિત્યિક પ્રવૃત્તિઓના ઈતિહાસની ઝલક…

૨૦૦મી બેઠક..ઑગષ્ટ ૨૫,૨૦૧૯

નૈસર્ગિક અચરજ

૨૦૧૬માં લખેલ એક રચના થોડાં modifications સાથે….

નૈસર્ગિક અચરજ

ઝીણા, કૂણા, સુંવાળા તડકે અચરજ જોયું આજે !
મીટડી માંડી, જોયા કરતી નજરને વળવા ના દે!
તારને ખેંચી, સર સર સરતા કરોળિયાની ક્રીડા
જાણે કોણે શીખવી આવી અજોડ,અથાગ લીલા!

પુલ નથી કે પાળ નથી ને મળે નહિ કોઈ ટેકો!
આઠ પગનો માનવમિત્ર, શીખવે ગર્વીલો ઠેકો!
પડે પડે પણ ઉભો થઈને ચડતો તાંતણ તારે,
વળી વળીને,  ફરી ફરીને, વધતો લાળની ધારે.

ના કોઈ શાળા, ના કોઈ પાઠો, ના કો’ગુરુવિદ્યા,
આ ભૂમિતિના કોણો રચવા, એણે  કોણ આરાધ્યા?
દૈવી કૌવત નીરખી અદભૂત ‘સ્પાઈડર-મેન’ કલ્પાયા
મનને અડતા, દિવ્ય મનોહર  કલાકાર સર્જાયા.

નાનુ સરખું જીવડું રચતું જાળું આંખની સામે.
બ્રહ્મા જેવું ભવ્ય ને દિવ્ય, કૌશલ એકલ હાથે!

 

દેવકીનું દર્દ…

શ્રાવણનો મહિનો એટલે તહેવારોના દિવસો. નાગપંચમીથી શરુ થઇને જન્માષ્ટમી અને પારણા સુધીનો ઉત્સવ. ‘નંદ ઘેર આનંદ ભયોના નારાઓમાં ડૂબેલો જનપ્રવાહ એક મહત્વની હસ્તીને જ જાણે ભૂલી જાય છે!  સમસ્ત વિશ્વ જ્યારે કૃષ્ણજન્મ મનાવવામાં ચક્ચૂર હોય છે ત્યારે તેને જન્મ આપનારી જનેતા, જેલના એક ખૂણામાં શું શું અને કેવું  કેવું અનુભવે છે ? કદી એની કલ્પના  કરી છે?

 દેવકીનું દર્દ

 

 

 

 

 

શ્રાવણ આવે ને મુને મૂંઝારો થાય.

છાતીમાં ધગધગતી કેવી લ્હાય?

કાયા તો ઝીલે લઈ ભીતર સંગ્રામ,

વદપક્ષની રાતે મુજ  હૈયું વ્હેરાય.

લમણે તો લાખ તોપમારો ઝીંકાય, હાય  શ્રાવણ આવે ને મુને મૂંઝારો થાય…..

સાત સાત નવજાત હોમીને સેવ્યો,

નવ નવ મહિના મેં ઉદરમાં પોષ્યો.

જન્મીને જ જવાને આવ્યો જ શાને?

કંસડાનો કેર ત્યારે કાપ્યો ન કાને?

ગોવર્ધનધારી કેમ બિચારો થાય? હાયશ્રાવણ આવે ને મુને મૂંઝારો થાય….. 

રાધા સંગ શ્યામ ને યશોદાનો લાલ,વાહ!

જગ તો ના જાણે ઝાઝુ,દેવકીને આજ.

વાંક વિણ,વેર વિણ,પીધા મેં વખ,

ને તોયે થાઉં રાજી,જોઇ યશોદાનું સુખ.

આઠમની રાતે જીવે ચૂંથારો થાય,

કેમે ખમાય? બહુ પીડા અમળાય..હાયશ્રાવણ આવે ને મુને મૂંઝારો થાય…..

*******************************************************************