સંગ્રહ

કદાચ…

અછાંદસ

વહેલી સવારે આભલે સૂરજ ન દેખાય
છતાંયે ઉજાસ થતો જણાય,
એવી ક્ષણોને કદી માણી છે?

દૂર લીલાછમ્મ ઘાસ પર છવાયેલો,
રાતનો  ધૂમ્મસનો પડદો,
દુલ્હનના ઘૂંઘટની જેમ સરતો જાય,
એવી તાજગીભરી પળોને પિછાણી છે?

પૃથ્વી પરનું મહાન નાટક,
પ્રકૃતિના મંચ પર.
એક એવું વર્તુળ,
જેનું કેન્દ્ર સર્વત્ર, પણ
પરિઘ ક્યાંય ખરો?

દ્વિધા અને વિષાદ-યોગ વચાળે
ઝીલાયેલ કર્મ, જ્ઞાન અને
સમર્પણ પછીની પારદર્શિતા..પ્રસન્નતા
કદાચ આ રીતે નાણી હશે?!!

 

Advertisements

પાંદડાં..

પાન…નામે ઘાટ
કેટકેટલી ભાત?
આમ તો એક જ પ્રકાર…પાન..
એને કેટકેટલાં આકાર..
વસંતે સૌના લીલા અંગ.
ને ઋતુએ ઋતુએ નોખાં રંગ!
જેવી જેની જાત!
કોઈક સદા બહાર,
તો કોઈક શિયાળે કરમાય.
પાન…પર્ણ..પાંદ.
પત્તુ..પૃષ્ઠ..
પત્ર.
કુદરતનું ભવ્ય સર્જન.
સત્કાર અને સ્વીકાર.
શબ્દમાં એ જ  સાકાર.
જાણે જીવનનો આવિષ્કાર..

ફરી ફરીને… વળી વળીને…

ફરી ફરીને, વળી વળીને, થાતું રટણ આ.
દિવસ ને રાત્રે, પ્રત્યેક શ્વાસે, તારું સ્મરણ, મા..
સદા પ્રસન્ન છું, ભિતર સુધી તું વહે છે મુજમાં,
નમી નમીને, ચહું સતત હું, તારું શરણ, મા..

ફૂંક..

 

 

 

 

એક હળવી ફૂંકથી રચાતા

રંગબેરંગી ઝીણાં-મોટાં ગોળાકાર પરપોટા.

તે તરફ ઉંચે જતી  બાળકની આંખમાં

કેટલું વિસ્મય? કેવો આનંદ!

ક્ષણાર્ધમાં વલયો અદ્રશ્ય..વિલીન..

ફરી એક ફૂંકનો ધક્કો..વધુ વર્તુળો..

ઝુમી ઊઠે તેટલી,ખૂબ ખુશી..

પકડાપકડી..દોડાદોડી..

અન્યને બતાવવાની મઝા..

આ મિથ્યા પ્રયાસનો અવિરત ઉત્સાહ..

આનંદ..અંતે..

થાકીને,જંપી જતું બાળક.

શીશીમાંનું પ્રવાહી ખતમ..

પલના પલકારામાં  પરપોટા અલોપ,

ને  એકદમ ખેલ ખતમ.

આ તે કેવી રમત ?

એક ફૂંકની, શ્વાસની !!!

સ્વતંત્ર દિન !

સ્વતંત્ર દિન !

સૌ ઝંખે આઝાદી..

 પણ.. છે સમયની ગુલામી.

સંજોગની ગુલામી.

ખુરશીની મોહજાળ ને,

કાયામાયાની ગુલામી.

કોને છૂટી?

હં..સ્વતંત્ર દિન!!!!!

http://webgurjari.in/2017/08/15/the-independence-revisited-devika-dhruv/

હ્રદયનો આસવ…

શબ્દ બ્રહ્મ છે, ભીતરનો અભિગમ છે.
એ અવિનાશી અક્ષરોનો અર્ક છે.
શબ્દ સાહિત્ય રચે છે ને સંગીત સર્જે છે,
એ ચિત્રાંકન, શિલ્પ અને નર્તન કરે છે.
શબ્દ કલાના હર રુપની સરગમ છે.
એ વિચારોની પાંખ છે, ચિંતનની આંખ છે.
શબ્દ મનનો ઉમંગ છે, અંતરનો તરંગ છે,
એ અભિવ્યક્તિનું અંગ છે, અનુભૂતિનો રંગ છે.
શબ્દમાં આભની ઉંચાઇ ને સાગરની ગહરાઇ છે.
એમાં સૂરજનું તેજ છે ને ચંદ્રનું હેત છે.
શબ્દ વિશ્વનો વ્યવહાર છે, વાણીનો શણગાર છે.
એ મનોવ્યાપાર છેહૈયાનો ધબકાર છે.
શબ્દ શ્વાસનો ઝંકાર છે ને મૌનનો ૐકાર છે.
એ અરમાનોની ઓઢણી છે,
 આશાઓની રોશની છે.
શબ્દ અહમથી સોહમની યાત્રા ને
 ઈષ્ટની આરાધના છે.
એ વૈખરી, મધ્યમા, પશ્યંતી,અને પરા છે.
શબ્દ હ્રદયનો આસવ છે ને પવિત્ર પ્રેમનો પાલવ છે.

Continue reading