શબ્દાંજલિઃ

મુ. ચિનુ મોદીઃ

૨૦૦૯માં માત્ર એક જ મુલાકાત…પણ યાદગાર. તે પછી છેલ્લાં બે વર્ષથી ફોનની ઘંટડી રણકે  ને “હ્યુસ્ટન આવું છું, તારે ત્યાં જ રહીશ.” કહીને ફોન મૂકી દેતા. એ અવાજ  હજી ઘણીવાર સંભળાય છે. તેમની નાદુરસ્ત તબિયતે યારી ન આપી ને હ્યુસ્ટન આવવાનું પછી બન્યું જ નહિ..

આજે તેમને  આ શબ્દાંજલિઃ

બારણું ખોલીને પાછું વાસતા ક્યાં વાર લાગે ?
આંખ ખોલીને પછીથી મીંચતા ક્યાં વાર લાગે?

કાલ જે ‘ઇર્શાદ’ કે’તા, આજ ના દેખાય અહીં ને,
એટલે  મુશાયરા સૂના થતા ક્યાં વાર લાગે?

કાંકરી રોજે  ખરે ગઢની  કદી જાણે ન કોઈ
મોભ તૂટે, છત પડે તે,જાણતા ક્યાં વાર લાગે?

“કાલ, આજે,આવતી કાલે” શું લીલા છે બધી આ?
નીકળી  “છે”ની ગલીથી “હતા” થતા ક્યાં વાર લાગે?

આ જગત કરતું રહે છે મૂલ્ય સિકકાનું પછી પણ
જો કદર પહેલેથી હો તો, પામતા ક્યાં વાર લાગે?

અક્ષરો અ-ક્ષર બને છે જાત ભૂંસાયા પછીથી
આભલે પહોંચ્યા પછી ટમટમ  થતા ક્યા વાર લાગે?

ભીડથી  ભરચક  સભામાં હાજરી ના હો છતાં યે,
શબ્દને પડધા બનીને આવતા ક્યાં વાર લાગે ?

Advertisements

10 thoughts on “શબ્દાંજલિઃ

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s