શિશુવયની શેરી

શિખરિણી    ( યમનસભલગા-૧૭ )

જૂની મારી પ્યારી, શિશુવયની શેરી ફરી મળી,

દીઠી પોતાને ત્યાં, સહુ સખી સખા સંગ રમતી.

કુકા કોડી ખોખા, રમત ગમતો ખેલી કુદતાં,

દીવાળી હોળી ને, નવલ નવલાં દિન ગમતાં.

નિશાળોના ઘંટો, સકળ મનને યાદથી ભરે,

મીઠી મીઠી બાની, અવનવી કથા આંખ ભીંજવે.

ભલા ભોળા નાના, ભઇ ભગિની કેવાં મન હરે,

અડે હાથો ભીંતે, મૂક મન મૂકી વાતડી કરે !!!!

નથી ક્યાંયે પેલી, સરળસટ શેરી અહીં હવે,

બધું જુદું ભાસે, નિજ-જન ન કોઇ અહીં દીસે.

હવા સ્પર્શે સૂકી, ઝણઝણી  શરીરે ફરી વળે,

અજાણી નોખી હું જલસભર નેત્રો ઝમી રહે

અને ખેંચે પૌત્રી,વતનઘરથી દૂરની દિશે;

રહસ્યો યુગોના અતિત-પડળેથી સરી શમે !!!!

Advertisements

9 thoughts on “શિશુવયની શેરી

  1. હવા સ્પર્શે સૂકી, ઝણઝણી શરીરે ફરી વળે,
    અજાણી નોખી હું જલસભર નેત્રો ઝમી રહે
    અને ખેંચે પૌત્રી,વતનઘરથી દૂરની દિશે;
    રહસ્યો યુગોના અતિત-પડળેથી સરી શમે !!!!
    waaaaah… !! v v v nice ..!!

    Like

  2. ્છંદબધ્ધ સુંદર કાવ્ય
    નથી ક્યાંયે પેલી, સરળસટ શેરી અહીં હવે,
    બધું જુદું ભાસે, નિજ-જન ન કોઇ અહીં દીસે.
    હવા સ્પર્શે સૂકી, ઝણઝણી શરીરે ફરી વળે,
    અજાણી નોખી હું જલસભર નેત્રો ઝમી રહે
    પંક્તીઓ વધુ ગમી

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s