શરદપૂનમ

 

ગગનગોખમાં સાંજ ઢળે, એક દીપ ધીરે ધીરે પ્રગટે,

             વિધવિધ રૂપો નિત્યે વેરે, સુદવદમાં ખેલે,

દર્પણ એનું જલસરવર ને રૂપ સ્વયંનું નીરખે,

         ખુશી ખુશી એ આભ ઝળુંબી,ધરા અવિરત ચૂમે.

અંધારી આલમ પર ફેલે, ચાંદની એની રેલે;

            પુનમ રાતે માઝા મુકે, સાગરને છલકાવે.

ભરતી ટાણે મોજા છોળે,પ્રેમી દિલ ઉછાળે,

          સંતાકુકડી વાદળ વચ્ચે તરતા તરતા ખેલે.

બાલ હ્રદયને હઠ કરાવી હાથમાં ચાંદો માંગે;

           રાત ભર મીઠા હાલરડા મૌનપણે ખુબ ગાયે,

 ઢળી  હળવે તારલિયાળો નભનો પાલવ  છોડે,

          શોધકના વિસ્મયને જગવી દૂનિયા ખુદ બોલાવે,

ધીરે ધીરે વહેલી સવારે  ક્ષિતિજે જઈ પહોંચે,

        ગગનગોખમાં સાંજ પડે, ફરી ધીરેથી પ્રગટે.

**************************************         

( સર્જક-મિત્રોના સૂચન મુજબ અપેક્ષિત સુધારા/વધારા સાથેની એક જુની સ્વરચના )

Advertisements

9 thoughts on “શરદપૂનમ

  1. ભરતી ટાણે મોજા છોળે,પ્રેમી દિલ ઉછાળે,

    સંતાકુકડી વાદળ વચ્ચે તરતા તરતા ખેલે.

    બાલ હ્રદયને હઠ કરાવી હાથમાં ચાંદો માંગે;

    રાત ભર મીઠા હાલરડા મૌનપણે ખુબ ગાયે,

    khub saras vat kahi che aape..

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s