યાદોના છીપલાં


 
seashell.jpg 

 

મર્કટ મનડું કેવું ભટકે,
             હો બધું તો યે કંઇક ખટકે;
દડ દડ દડ દડ આંસુ ટપકે,
            ના જાણે ક્યાં જઇને અટકે.
ઉર્મિના તો દરિયા ઉમટે,
            ભાવોના લઇ મોજા ઉછળે;
નીંદરને પગથારે ભીંજવે,
            યાદોના છીપલાં દઇ પટકે.
છિન્નભિન્ન પલ-રેત પર રખડે,
            ઉડી પવનને ઝોકે વળગે;
ખોબો ભરી ફૂંફો તો અડકે,
            દિલને સઘળા કટકે કટકે.
બની બાલ માબાપને શરણે,
           કદી સૂર સહોદરના રણકે;
સખી-સખા તો રોજને શમણે,
        સ્વ-જન સૌ પાંપણની પલકે.
મર્કટ મનડું કેવું ભટકે,
           હો બધું તો યે કંઇ ખટકે.

Advertisements

17 thoughts on “યાદોના છીપલાં

  1. I agree with some of the readers that the poem ends abruptly. What happened? Did you get very nostalgic with a flood of memories, emotions, tears etc. which did not allow you to expand your thoughts? Rewind the video-tape of life and find some more “Yaado na Chhiplas”. We (friends) might be one of those Chhiplas, who knows?
    “Vo Kagaz ki kashti vo baarish ka paani” remember?

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s