August 6, 2009
“શ્રાવણી રોશની” ઓગષ્ટ 2008માં લખાયેલ પદ્યરચનાનો
ઇંગ્લીશમાં ભાવાનુવાદ–સંગીતા ધારિયા
ROSHNI (English poem form)
Upon seeing a newborn baby, my heart beats fast with feelings of amazement and sweet confusions.
Is this an innocent infant or a small replica of God?
Am I hearing a first cry or a sound of a treasure of wonders?
Is this a precious smile in a deep sleep or the whole Universe of the Supreme Being?
Am I feeling a touch of a delicate fragile palm or a shape of destiny?
And are those innocent openning eyes or dreams coming true?
Am I caressing beautiful lotus- flower- like toe or God’s astonishing gift?
Like the greatest devotee of Lord ShriKrishna, my heart is dancing with excessive joyful sentiments.
Let me graspe my mind and heart and my whole conscience into pen and write a sparkle of shining lightning.
Let me squeeze the ink of my hearty feelings and pen the ocean of boundless love.
A bright blooming morning has risen on my homefront.
This beautiful flower of my family garden is a garland of my heart.
Oh all mighty God, I feel like writing your praise by filling ink of light (Roshni) into vast(Vishal) canvase of sky(Akash).
I feel like writing a wishing victory of firm, steady, constant pole stars (Achal-Dhruva NoTaro) in your kingdom (Raj).
4 Comments |
Uncategorized |
Permalink
Posted by devikadhruva
April 1, 2009
|
ક્રમ
|
શબ્દ
|
અર્થ
|
શબ્દપ્રયોગ
|
|
૧
|
ક્ષ
|
અક્ષર
|
ક્ષ નથી તો કંઇ નથી,એમ લાગે છે જાણે શ્વાસ નથી.
|
|
૨
|
ક્ષત
|
પ્રજા
|
રાજાને મન ક્ષતનું હિત ઘણું હોય છે.
|
|
૩
|
ક્ષણપ્રભા
|
વિજળી
|
ક્ષણપ્રભા કોઇકવાર ચમકાવી દે છે.
|
|
૪
|
ક્ષણદાકર
|
ચંદ્રમા
|
ક્ષણદાકરની શોભા તો જુઓ !
|
|
૫
|
ક્ષત્તા
|
દાસીપુત્ર
|
કર્ણ ક્ષત્તા મનાયો તેથી અન્યાય ખુબ થયો.
|
|
૬
|
ક્ષપાદિવા
|
રાતદિવસ
|
પ્રિયપાત્રની ઝંખના ક્ષપાદિવા રહ્યા જ કરે.
|
|
૭
|
ક્ષપાંત
|
સવાર
|
ક્ષપાંતની શાંતિ મનને ખુબ ગમે.
|
|
૮
|
ક્ષમી
|
ખામોશીવાળું
|
ક્ષમી ઇન્સાન જગ જીતે.
|
|
૯
|
ક્ષયાહ
|
શ્રાધ્ધ
|
હિંદુધર્મમાં ક્ષયાહની એક વિધિ હોય છે.
|
|
૧૦
|
ક્ષામ
|
પરમેશ્વર
|
ક્ષામ સૌની રક્ષા કરે.
|
|
૧૧
|
ક્ષાંતિકા
|
જનની
|
વિશ્વમાં મહાન ક્ષાંતિકા.
|
|
૧૨
|
ક્ષાંતુ
|
પિતા
|
પ્રથમ માતા અને પછી ક્ષાંતુ.
|
|
૧૩
|
ક્ષિપ્તા
|
રાત્રિ
|
હરિકેનની ક્ષિપ્તા ભયાનક હતી.
|
|
૧૪
|
ક્ષીરકંઠ
|
ધાવણું બાળક
|
ક્ષીરકંઠની માસુમિયત જોઇ છે કદી ?
|
|
૧૫
|
ક્ષુદ્રિકા
|
હેડકી
|
ગઇકાલે મને ખુબ ક્ષુદ્રિકા આવતી હતી.
|
|
૧૬
|
ક્ષેત્રજ્ઞ
|
આત્મા
|
ક્ષેત્રજ્ઞ અમર છે.
|
|
૧૭
|
ક્ષેત્રપ
|
પરમાત્મા
|
ક્ષેત્રપની કૃપા અપરંપાર છે.
|
|
૧૮
|
ક્ષેદ
|
અફસોસ
|
કામો એવા ન કરો કે ક્ષેદ થાય.
|
|
૧૯
|
ક્ષોભણ
|
કામદેવનુ બાણ
|
ક્ષોભણ અને યૌવનને ઘેરો સંબંધ.
|
|
૨૦
|
ક્ષોજન
|
કૃષ્ણની બંસીનો અવાજ
|
ગોપીઓ ઘેલી થતી ક્ષોજનના નાદે.
|
6 Comments |
Uncategorized |
Permalink
Posted by devikadhruva
October 28, 2008

મનદીપ ધ્રુવ,અમદાવાદના સૌજન્યથી ::
આજથી આરંભાતુ,
અભિનવ આદિત્યનું,
અનેરું આગમન,
આપને અને આપના આપ્તજનોને,
અખંડ આનંદ,
અદ્વિતિય ઐશ્વર્ય,
અને અખૂટ આયુષ્ય અર્પે,
એવી અમારી,
આરાધ્યદેવને,
અંતરની અભિલાષા,અભ્યર્થના
અને આરાધના……..
8 Comments |
Uncategorized |
Permalink
Posted by devikadhruva
September 19, 2008

આસુરી “આઇક્”નું ત્રિનેત્ર :: તરોતાજા અનુભૂતિ
13મી સપ્ટેમ્બરની એ ભયાનક રાત હતી,રાતની વિકરાળ વાત હતી.આગાહી તો હતી જ કે એ આવનાર છે; છતાં યે જ્યારે એના આગમનનો ઝપાટો શરૂ થયો અને ગતિ તીવ્રતાએ પહોંચી ત્યારે તો લાગ્યું કે,આઇક નામના રાક્ષસે ત્રીજું નેત્ર ખોલ્યું અને પ્રકૃતિ પર તાંડવ ખેલાયું !
700 માઇલના ઘેરાવામાં અને 110 માઇલની ઝડપે મોતની જેમ ઘૂરકિયા કરતો આ રાક્ષસ માતેલા લાખો આખલાઓની જેમ સઘળુ પછાડતો હતો.અંધારી આલમ…મધરાત..માથે છત પર જાણે સેંકડો ભાલા બરછી,તીર,તલવાર,કરવત,કુહાડા,લઇ મહાભારતનું યુધ્ધ થઇ રહ્યું હતું.ક્યારે કોનો ભોગ લેવાશે, કોને ખબર એવી ભયાનકતાની વચ્ચે અવાક રાત રડતી રહી.એક એક સેકંડ યુગો જેવી લાગતી હતી.ટેલીફોનના કનેક્શનો ખોરવાઇ ગયાં,ઇલેક્ટ્રીસીટીના તારો તૂટી ગયાં,મોબાઇલની બેટરી ખતમ થઇ ગઇ પણ આ આતંકવાદીના ખસવાનું કોઇ ચિન્હ નહોતું જણાતું.આકાશ પણ ડૂસ્કે ચઢ્યું હતું.
એવામાં 3.00 વાગ્યાના સુમારે,અચાનક ઘરમાં એક તીણી ચીસ સંભળાઇ.હજારો સળવળતા પ્રશ્નો સાથે અમે અંધારામાં ઉઠી અવાજની દિશા તરફ વળ્યાં.મુખ્ય પ્રવેશદ્વાર ધ્રૂજતું હતું.કાળી મેઘલી રાતે કોણ હશે? મનમાં ચિત્ર ઉભુ થયું મધરાતે માથે ટોપલીમાં બાળકને છુપાવી નીકળેલાં વસુદેવનું !!! પણ ના,નંદ-યશોદા બનવાનુ એ સૌભાગ્ય ન હતું. એ તો રાક્ષસી વાવાઝોડાની 50 માઇલ દૂરની એક ઝલક હતી..બારણામાં નાની-શી તીરાડ કરી અંદર આવી ભરખી જવાનો એનો પ્રયાસ હતો.અમે ચેતી ગયાં અને ફાનસના અજવાળે. વજનદાર ફર્નીચરનો ટેકો મૂકી, હવાબંધ પટ્ટાઓના લેપ કરી જાકારો દઇ શક્યા ! ફરી પાછા ખુલ્લી આંખે,ગાયત્રીના મંત્રો જપતા જપતા પથારીમાં પડ્યાં,તન-મન શેકાતા રહ્યાં.
આખરે સવાર પડી.સૂરજ તો ક્યાંથી દેખાય ? પણ ફરજ પ્રમાણે ,ન જાણે કેવી રીતે વાદળાંઓની વચ્ચેથી પણ એ ઉજાસ ફેંકતો હતો ! આકાશ હજી પણ રડતું હતું…કુદરતના આ કોપે ટેક્સાસમાં તાંડવ ખેલાઇ ગયું,હ્યુસ્ટનમાં હોનારત સર્જાઇ ગઇ. માનવ સર્જિત વીજળી મરી ચૂકી હતી અને એની ચેતના વગર જીવન પણ સ્મશાનવત નિશ્ચેટ બની ગયું..વૃક્ષો મૂળમાંથી ઉખડ્યાં,વાડો તૂટી,બાર્બેક્યુ ગ્રીલ જેવી ભારે વસ્તુઓ પણ પક્ષીની જેમ હવામાં ઉડી જ્યાં-ત્યાં ફેંકાઇ..જાન હાની પણ થઇ…
માનવ-હ્ર્દયની એક ખૂબી છે.નૈસર્ગિક આફતોમાં સૌ એકમેકના બની રહે છે.મારું મન આભારવશ વિચારે છે; ભલે મહેનતથી સજાવેલો ફળ-ફૂલનો બાગ ઉજડ્યો છે,પણ જીવન-બાગ અકબંધ છે,સુસજ્જ છે..આજે છઠ્ઠો દિવસ છે,આકાશનું રુદન બંધ છે,વાદળાંઓ વિખરાયાં છે,સૂરજના દર્શન થયાં છે,વૃક્ષો ફરી ટટ્ટાર થવા માંડ્યા છે, વીજળીનો સંચાર થતા,શબવત જીવનમાં પ્રાણ ફૂંકાયો છે.આળસ મરડી સૌ બેઠા થયાં છે.માનવે મરામત કરી કુદરતને હૂંફ આપી છે તો કુદરતે હંમેશ મુજબનો સાથ આપ્યો છે.અંતરમાંથી અવાજ આવે છે :
હરીકેને મઢી’તી સારી રાત,એનું ઢૂંકડુ થયું છે પરભાત રે….
હરીકૃપા થી વીતી સારી રાત, હવે ઉઘડી ગયો છે ઉજાસ રે….
19 Comments |
Uncategorized |
Permalink
Posted by devikadhruva