લેખિની

 

મનના કાગળ પર,

આડીઅવળી લીટીઓ સમ,

વિચારો વેરાય,

પ્રતિક્ષણ….

વીણતા વીણતા,

વિખેરાઇ જાય,

પ્રતિપળ……..

ગોઠવવા જતાં,

હાથ થંભી જાય,

ઘડીભર…… 

ખસેડી જરા,

આંખ મીંચાય,

આવી છાનીછપની,

તત્ક્ષણ……. 

લેખિનીદેવી ( ! ! ),

કૈંક કૈંક,

સજાવી જાય,

હસ્ત પર……….. !

માનસ-પુત્રી

 

અગદ્યાપદ્ય :

મારે એક માનસ પુત્રી છે.

ક્યારેક ક્યારેક એ સ્વપ્નમાં આવે છે.

કાલે રાત્રે આવીને કહે, “મા, મારે લગન કરવા છે. “

અને દહેજમાં ઘણું બધું જોઇએ છે.

મા,મને આપીશ ને ?” હું ચમકી.

આ તે  કેવી માંગણી ? તેણે કહેવાનું ચાલુ રાખ્યું.

” મા, મને વિશ્વ સાથે લગન કરવા છે.

દહેજમાં મને વિનય-વિવેકના  વાઘા અને આદરના અલંકાર આપજો;

નમ્રતાના દાગીના અને સ્મિતના કોડિયાં ભરજો;

સુવિચારોનું સુંદર સિંદુર અને શુધ્ધતાના કંગન આપજો;

હાથમાં હેતાળ હૂંફ ભરજો અને આંખમાં અમીના દાન દેજો;

સોનેરી સત્યના સાંકળા આપજો…અને…

પ્રેમની પરી બનાવી મોકલજો;

અને હા, મા, છેલ્લી એક વિનંતી………..

કવિની કલમ જરૂર મૂકજો હોં !”

આંખ  ખુલી ગઇ. શું હતુ એ ?

સ્વપન કે કલ્પન ?