છંદવિધાન-ષટકલ—૨૨
મળી મળીને વળી ગઇ, નજર એ પામી ગયા.
દીધા નથી વચનો પણ, જીગરને જાણી ગયા !
ખરી કે ખોટી આ દુનિયાને શું કહેવું હવે ?
વ્યથા લખી કળીની ને ચમન ઉથામી ગયાં !
ખડકની જેમ અડગ થૈ ઉભા હતા જે બધા,
ખબર પડી કે એ હળવા પવનથી હાલી ગયા.
કદી બન્યા છે ફરિશ્તા, કદી થયા શયતાન;
કદી મળ્યાં એ ફકીર જે ફિકરને ફાકી ગયાં.
મળ્યા નથી કદી, જોયા નથી કદી જેને તે,
અદ્રશ્ય રહી આ જીવનની સફરમાં થામી ગયાં…
Like this:
3 bloggers like this post.
સરસ વાત વણી છે દેવિકાબેન….
ફકીર વાળી વાત બહુ ગમી.
-અભિનંદન
fikar ne faki gaya…
devikaben very good.
દરેક લીટીં ગમી. સરસ ગઝલ.
સરયૂ પરીખ
મળ્યા નથી કદી, જોયા નથી કદી જેને તે,
અદ્રશ્ય રહી આ જીવનની સફરમાં થામી ગયાં…
khub gamyu.
દેવિકા,
બહુજ બહુજ સરસ છે.
સવાર અને દિવસ સુધરી ગયો.
આભાર,
વિનોદ.
મજા પડી ગઇ.
તમારો આ લખવાનો તબક્કો છે તો
લખતા જ રહો કારણ લખવામાં મન્દી આવવાની છે એ જાણજો.
મને ગમ્યો આ શેર-મારુ નામ આવ્યુ એ માટે નહિ!
ખરી કે ખોટી આ દુનિયાને શું કહેવું હવે ?
વ્યથા લખી કળીની ને ચમન ઉથામી ગયાં !
“ચમન”
ખડકની જેમ અડગ થૈ ઉભા હતા જે બધા,
ખબર પડી કે એ હળવા પવનથી હાલી ગયા.
આ વધારે ગમ્યું.
ખડકની જેમ અડગ થઈ ઉભા હતા જે બધા
ખબર પડી કે હળવા પવનથી હાલી ગયા
એ જ આ દુનિયા છે.
બહુ સરાસ
એ ફકીર જે ફિકરને ફાકી ગયાં…
સરસ !
મળ્યા નથી કદી,જોયા નથી કદી જેને તે
અદ્રશ્ય રહી આ જીવનની સફરમાં થામી ગયાં.
બહુજ સરસ શબ્દો અને ભાવ.
ખડકની જેમ અડગ થૈ ઉભા હતા જે બધા,
ખબર પડી કે એ હળવા પવનથી હાલી ગયા.
સરસ .. મત્લાના શેરના બંને મિસરામાં સમાન કાફિયા છે. જરા જોઈ લેશો.
Devikaben!
I liked,no I loved it! thanks to Navinbhai for forwarding to me.
Raksha…………