પગલાં

 

Inspirational poem “footprints  in the sands”
by Mary Stevenson..પર આધારિત રચના  …….

વિશ્વાસ હતો  ને  હતી એક ખુમારી;
સાથે હતો ઇશ ને, કેડી યે સહેલી .

લીલાંછમ રસ્તા ને ઝુમતાં’તા વૃક્ષો ,
હવા યે શીતલ ને ઝુલતાં’તા ફૂલો.

અણજાણે જોશે ગતિ તેજ થાતી,
ના જાણે ક્યાં છેક મુજને લઇ જાતી.

વસ્તીથી દૂર એક સંધ્યાને ટાણે,
પહોંચાડી સૂક્કા રેતાળ રાહે.

રળિયામણો પંથ ભેંકાર લાગ્યો,
એને વિસરતા  વિકટ માર્ગ લાગ્યો,

પાછું  વળી જોયું, કેવુ આ દ્રશ્ય !,
મારાં જ  પગલાં બે ? એના અદ્રશ્ય !!

શંકા-કુશંકાથી  આંસુ બે ટપક્યાં,
પ્રશ્નો ભીતરથી લાખો કૈં ઉમટ્યા.

ત્યાં આકાશવાણીના પડઘા સંભળાયાઃ
આકાશવાણીના પડઘા સંભળાયાઃ

દૂર દૂરથી ગેબી અવાજ કાને
“એ પગલાં છે મારાં ડરે તું શાને ?…

નીડર બનીને ડગલાં તું ભરજે,
શંકા નહિ પણ શ્રધ્ધા તું રાખજે,

એ હું જ છું ને તું જ સાથ છું હું,
તને  ઝિલીને આગળ વધુ છું.. !!!!!!

એ હું જ છું ને તું જ સાથ છું હું,
ઉંચકીને હળવેથી પગલાં ભરું છું……”