પરખ

કોમળ કૂણી કૂંપળ ફૂટી,

મૂળની પરખ વગર.

કૂંપળમાંથી કળી બની,

ડાળની ઓળખ વગર.

કળીમાંથી પાંખડી બની,

કાંટા વચ્ચે ય ખુબ ખીલી.

ઝુલી ગુલાબી ફૂલ બની,

ખુદની ઓળખ વગર.

શિશુ રમતો દોડતો આવી,

જોતો જોતો ભાવસભર;

મ્રુદુ હાથે ચૂંટી પાંખડી,

આપી માને સ્મિત વદન.

ખુશી બાળની જોતા માએ,

ઝટ ધરી પ્રભુચરણ;

પાંખડી નાની મગરૂર હસી,

 પામી મનમાં નિજપરખ…