હવે ગમે છે.

  

 —–અમૃત ઘાયલ—”કાજલભર્યા નયનના કામણ મને ગમે છે”ને સલામ–

**********     *********     *********     *********    *********   

 

 

 છો ને પ્રગટતા દીવા, મંદિરમાં હજારો,
મનમાં પ્રગટતો સાચો, દીવો હવે ગમે છે.

છો ને પૂજાતો પથ્થર,બની દેવરૂપ હજારો,
કરી કામ પછી છૂપાતો,  ઇનસાન હવે ગમે છે.

છો ને જીવનમાં થાતો, વર્ષોનો આ ઉમેરો,
વરસમાં ઉભરે જો જીવન,એવું હવે ગમે છે.

છો ને મળતી સંપત્તિ, ધનની બધે હજારો,
સમૃધ્ધિ સંબંધોની, સાચી હવે ગમે છે.

છો ને પહોંચે ગગનમાં,ચાંદ ઉપર યુવાનો,
શીતળતા અર્પે દિલને,ચાંદની હવે ગમે છે. 

 છો ને પ્રગટતા દીવા, મંદિરમાં હજારો,
મનમાં પ્રગટતો સાચો, દીવો હવે ગમે છે.

 

‘ક્ષ’ અને ‘જ્ઞ’નો મેળો

2008 ના વર્ષની સાથે સાથે ચાલેલ મારી “શબ્દારંભે અક્ષર એક” ની યાત્રા પણ ‘ ક્ષ અને જ્ઞ ‘ ના મેળા સુધી આજે પરિપૂર્ણ  થાય છે.આ તબક્કે આપ સૌના પ્રતિભાવ અને એ દ્વારા મળેલ પ્રેરણા માટે ર્હ્ર્દયપૂર્વક, સવિનય ખુબ ખુબ આભાર..

************     *************    *************    ***************

 

 ગદ્ય

ક્ષરાક્ષરના જ્ઞાતા ક્ષત્રિય ક્ષમિતે,

જ્ઞાન-ચક્ષુથી ક્ષીરનીરના જ્ઞાનથી,

જ્ઞાતિના ક્ષેત્રની ક્ષતિઓને,

ક્ષમ્ય-ભાવે ક્ષમી, ક્ષણે ક્ષણે,

ક્ષેમકુશળતા બક્ષી…..

 ************************************************************

 

‘ય’નો યોગ

 

યુગયુગની  યુક્તિભરી

યોજના યૌવને યોગની;

યુવક-યુવતીના યોગ્ય યોગથી

યુગ્મની યાત્રા યાદગાર.

યથાકાલ યત્કિંચિત યજ્ઞથી

યજમાન યોગે યશસ્વી,

યોગવિણ યુધિષ્ઠિરને યાતના;

યોગવિણ યુધ્ધ,યાદવાસ્થળી..

યદા યત્ર યમી યોગી,

યાત્રા યથા યાદગાર..

 

 

યમી=સંયમી.

 

‘ળ’ ન હોત તો ?

‘ળ‘ ન હોત તો ગોળ ગળ્યો ન હોત,

        ને સઘળું સળવળતુ ન હોત;

‘ળ‘ ન હોત તો ફળિયે મળ્યા ન હોત,

        ને કાળજે સોળ ન હોત;

‘ળ‘ ન હોત તો માળવે મળ્યા ન હોત,

        ને મેળે મેળાવડો ન હોત;

‘ળ‘ ન હોત તો ખોળિયું હેતાળ ન હોત,

        ને વાંસળી થી વ્યાકુળ ન હોત;

‘ળ‘ ન હોત તો કાગળ ઝળક્યાં ન હોત,

        ને ઝાકળ ઝળહળ ન હોત;

‘ળ‘ ન હોત તો આંગળી ઝબોળાઇ ન હોત,

        ને જળ ખળભળ ન હોત.

‘ણ’ મળે તો ?

ક ને મળે તો નાનો કણ,
ખ ને  મળે તો  માથુ ખણ…
ગ ને મળે તો પૈસા ગણ, 
ચ ને મળે તો પંખી ચણ… 
જ ને મળે તો જન્મે જણ,
ધ ને મળે તો ટોળે ધણ… 
પ ને મળે તો નિરાશ પણ, 
ભ ને મળે તો ચોપડી ભણ… 
મ ને મળે તો ભાર મણ, 
ર ને મળે તો તરસે રણ… 
હ ને મળે તો કોઇને ન હણ, 
ક્ષ ને મળે તો સરકે ક્ષણ….
ત્ર ને મળે તો ત્રિપુટી ત્રણ,
અગર મળે જો અક્ષર ત્રણ, 
તો આંગણ ફાગણ કરતા કરતા…
‘ણ’ મળી એમ કરતો કામણ….. 

‘હ’ની હવા

 
હળવી હળવી હવા હતી,

હુતો-હુતીની હસલ હતી.

 હવેલીના હિરાજડિત હિંડોળે,

હોંશીલી હસીનાની હસ્તી હતી.

હેતાળ, હુંફાળા હાથ હાથમાં,

હસતા હોઠોની હલચલ હતી.

હરદમ હરિયાળી હરિયાળી,

હૈયામાં હેતની હેલી હતી.

હેમવર્ણા હરણ-હરણીઓની,

હજાર હંસોની હારમાળા હતી.

હોડીના હલેસા હસ્તમાં,

હરિની હુબહુ હાજરી હતી.

હળવી હળવી હવા હતી;

હુતો-હુતીની હસલ હતી.