એક મુક્તક

નીંદરની  દેવી  નિત્ય  રાત્રે,

           શબ્દ-આગિયા ઉડતા લાવે;

હ્ર્દય અશ્વ પર સવાર થઇ,

           સવાર થતાં  તો સરકી જાયે.

યાદોના છીપલાં

 

 

 

મર્કટ મનડું કેવું ભટકે,

             હો બધું તો યે કંઇક ખટકે;

દડ દડ દડ દડ આંસુ ટપકે,

            ના જાણે ક્યાં જઇને અટકે.

ઉર્મિના તો દરિયા ઉમટે,

            ભાવોના લઇ મોજા ઉછળે;

નીંદરને પગથારે ભીંજવે,

            યાદોના છીપલાં દઇ પટકે.

છિન્નભિન્ન પલ-રેત પર રખડે,

            ઉડી પવનને ઝોકે વળગે;

ખોબો ભરી ફૂંફો તો અડકે,

            દિલને સઘળા કટકે કટકે.

બની બાલ માબાપને શરણે,

           કદી સૂર સહોદરના રણકે;

સખી-સખા તો રોજને શમણે,

        સ્વ-જન સૌ પાંપણની પલકે.

મર્કટ મનડું કેવું ભટકે,

           હો બધું તો યે કંઇ ખટકે.

પરમ પ્રેમ

 

અગદ્યાપદ્ય :

પાંપણના પડદા પંપાળતાં,
સોનેરી કિરણો પ્રભાતના………….તારો પ્રેમ છે.
કમનીય કાયાને મરોડતો,
જુલ્ફોને રમાડતો સમીર તો……….તારો સ્પર્શ છે.
ચેતના જગાડતી ને પ્રેરતી,
આછી  પાતળી વાદળી…………….તારું વ્હાલ છે.
દિલને ડોલાવતાં લીલાંછમ,
તરુવર ને  પાંદડાના રંગો…………તારી પ્રીત છે.
આકાશમાં આમતેમ ઉડતાં,
પંખીઓના સુરીલા ગીતડા………..તારો પ્યાર છે.
વ્યોમમહીં ઘેલાં થઇ ઘુમતાં,
નીરભર્યા ઉન્માદી મેઘ…………….તારો નેહ છે.
મનની મોસમે રંગ જામે,
તો લાગે પેલું મેઘધનુ સાચે………તારો સ્નેહ છે.
નિંદરિયે રોજ રોજ ઢાળતી,
શમણાં સજાવતી રાતડી…………..તારી હૂંફ છે.
યુગોથી રમાતી પેલી આદિ
ને અંતની  આંખની મીંચોલી……..તારી મમતા છે.
આ પ્રેમમાં છે છૂપી ને ઉંડી એક વેદના,
“તું   છે”  એ વાત તો, છે કેવળ કલ્પના !!!!;
તોયે…. તરંગી આ મનનો વિશ્વાસ છે,
કે તુલસીના ઝીણા ઝીણા પત્તામાં……….તારો પ્રેમ છે.,પરમ પ્રેમ છે…