નકલી સંસાર

મુક્તક :

કુદરત સર્જિત સમય વીણા પર,

વર્ષો ફરે છે નખલી જાણે;

સત અસતના સાજ ઉપર,

સંસાર ફરે છે નકલી જાણે.

પાનખર

એક મુક્તક :

 

ઝીણી ઝીણી જાળી જેવી ખરેલ પાનની ડાળી,

રંગ ગયાં,ફળ ફૂલ ગયાં,ઋતુને દઇ બે તાળી,

ક્રમ સ્વીકારી, મનને વાળી, ડાળી ઉભેલી સ્થિર,

થડ ને મૂળ બસ જડાઇ રહ્યાં,સૌ વાત સમજો શાણી.

એક સાંજ : ડો.રઇશ મણિયારને નામ :

અમે ઝુમી ઉઠ્યાં એક સાંજે,

             હઝલની હળવી-શી વાતે,

અમે ડૂબી  ગયાં  એક સાંજે,

             ગઝલની મર્મભરી   વાતે.

અમે ડોલી ઉઠ્યાં એક સાંજે,

             “કાગળ પર સખીરે”ની વાતે,

અમે હાલી ગયાં એક સાંજે,

             “નૌકાના છિદ્ર”ની વાતે.

અમે ચોંકી પડ્યાં એક સાંજે,

             “પગ નીચે ધરતી”ની વાતે,

અમે ઝૂકી પડ્યાં એક સાંજે,

             “ત્રણ અક્ષ્રરી ઇશ્વર”ની વાતે…

———————-*****—————————-****——————————    પંદરમી સપ્ટે.ની સાંજે હ્યુસ્ટનમાં આપણા સૌના જાણીતા અને માનીતા ડો. રઇશ મણિયારની ગઝલસંધ્યાનો સુંદર કાર્યક્રમ માણ્યો. તે પછીની તરત સ્ફુરેલી  પંક્તિઓને,  તે દિવસની મઝાની એક ઝલક તરીકે રજૂ કરી છે.તેમની હઝલ અને ગઝલમાં કોણ ચડે તે કહેવું મુશ્કેલ છે. કેટલીક  જાણીતી  અસરકારક અને ગહન લીટીઓ, દા.ત. 
 1)”કોરા કાગળ પર બસ સખી રે!” લખ્યુ,
 2) નૌકા અને જળના પરિચયની વાત કરતા “છિદ્ર પડતાં પરિચય થતો જાય છે” અને 
  3) “લાગણીથી પર છે તું,ઇશ્વર છે તું” 
   વગેરે ઘણી ગમી,જેનો સહજ ઉલ્લેખ  રચનામાં શક્ય બન્યો તે રીતે કર્યો છે.
આશા છે સૌને ગમશે..      

જીવન-સાગર

 

 જનમ-મરણના કાંઠા વચ્ચે,

                  જીવન-સાગર અવિરત ધારે,

 ભરતી ઓટના પ્રવાહો વચ્ચે,

                 સુખ ને દુ:ખના ઝોલા જાણે.

કદીક તપતો સૂરજ માથે,

                 કદીક શીતળ ચંદ્રની સાથે,

ચંદરવો તારકનો રાતે,

                 સાગર વહેતો અવિરત ધારે.

વડવાનલ તો જલતો હૈયે,

                 તોયે વહેતો સૂરીલા ગાને,

 હસતો પીને જગના ઝેર,

                 શીખવે જેમ કોઇ સંતન જાણે. 

                      

 

એકલતાનો શોર

 

ઘડીની ટીકટીક ને પાણીની ટપટપ,

               ઠંડીની કડકડ ને હીટરની ધમધમ,

ટીવીની રમઝટ ને સુરોની સરગમ,

               પંખીનો કલરવ ને હવાની હલચલ,

દીવાની ઝગમગ ને તારાની ટમટમ,

               કમાડે ટકટક ને આભાસી પગરવ,

કાગળ ને કલમમાં યાદોની ધડકન,

               સાદ ને સાથ એકલતામાં આ હરદમ….