એક રચના —અગદ્યાપદ્ય —
એક દિન
સુરજને આવ્યો વિચાર એક દિન,
“મારે નથી ઊગવું એક દિન.”
કહ્યા કર્યું સૌને એક દિન,
“મારે નથી ઊગવું એક દિન.”
કાન આડા હાથ કર્યા સૌએ એ દિન,
નિરાશા ખુબ થઇ સુરજને ,
ચિંતા ને મૂંઝવણ થઈ એ દિન,
“મારે તો બસ,નથી ઊગવુ એક દિન.”
નથી વિશ્વે કોઇ એક જે,
ઉપાડી લે કાર્ય મારું એક દિન ?,
વ્યથિત ર્હદયે સુરજ ડૂબ્યો એક દિન,
અચાનક દૂર ખૂણામાં પડેલો,
માટીના કોડિયાનો નાનકડો દીવો,
બોલ્યો ધીરેથી એક દિન,
“પ્રભુ,મારાથી બનતું બધુ જે,
કરીશ તે હું જરૂર એક દિન.
ને જો આજ્ઞા આપની હશે તો,
જાતે બળીને ઉજાસ પાથરીશ સો દિન…”
July 18, 2007 at 8:42 pm |
Wah,Devikaben,”Jaate Bali ne ,Ujaas Pathrish ek din.”It describes your Personality.Khubaj Gamyu.
July 19, 2007 at 10:46 pm |
“પ્રભુ,મારાથી બનતું બધુ જે,
કરીશ તે હું જરૂર એક દિન.
ને જો આજ્ઞા આપની હશે તો,
જાતે બળીને ઉજાસ પાથરીશ સો દિન.”
સૂંદર ! કલમને ચાલવા દો, વિચારોના વહેંણમાં !
July 22, 2007 at 2:54 pm |
Kavita vanchi aakhma paani avi gaya.