ઘર મંદિર

 

ગઈ કાલની સવાર અહીં હતી પહેલી, 
         આજની રાત હવે રહી છેલ્લી;
વચમાં વરસ વીસની વાત વીતી,
        સ્મૃતિ-ગઠરી બાંધી-છોડી નીસર્યાં ચાલી.
હળવે ફરે છે પાના જૂના,  
       મનમાં છે જે હજી તાજાં,
પ્રસંગો ખૂલે છે ખૂણે ખૂણે,
         પ્રગટે છે જેમ દીવે દીવા.
શૈશવ વીત્યું દીકરાઓનું,
          બા-દાદાની શીળી  છાયામાં,
ભણ્યાં ગણ્યાં ને પરણી માંડ્યાં,
          આ જ ઘરમાં કુમકુમ પગલાં.
મોંઘામૂલા દિવસો અમારાં,
         સ્વજન મિત્રોના નિકટ સાથમાં,
ભૂલાય કેમ હા સૌની વચમાં,
         શિવ સદાયે મારાં ઘરમાં.
ટૂંકા નાના સીમિત આંચલમાં,
         પોષાયાં સૌ પ્રેમ-મંદિરમાં,
ક્ષણ-કણ વીણી આ જ ઘરથી,
         બાંધ્યા સૌએ નીજના માળા.
વીતેલી આ સમય-વીણા પર,
         સ્મરણ-નખલી ફરે છે ઘરમાં,
સુખી સૂરીલા સૂરો છેડે,
         જાણે આરતી ઘર-મંદિરમાં…