મનના મોર

 

કોઈની સૂની ડાળ પર બોલે, 

            મોરલા મીઠા સાદે,

ધીરા પગલે સુણવા જઈએ,

            મનના કોડ કંઈ જાગે.

કોઈના સૂના બાગમાં મહેંકે,

            ફૂલની ફોરમ પમરે,

 હળવે હળવે માણવા જઈએ,

            હૈયે વસંત મહોરે.

કોઈના ઘેરા નેણમાં ઉગ્યાં,

            ભીના ભીના શમણાં,

 મેઘ-ધનુષી તુણવા જઈએ,

            પ્રેમ પટોળા નમણાં.

મારા ખાલી ઘરમાં ગુંજે,

            કાલની ભીડના સૂરો,

 ખાટાં-મીઠાં ખોલી લઈએ,

            સ્મૃતિના સૌ પડળો.